Davranışlarında ve düşüncelerinde bir başka insanın varlığını hesaba katmadan bir gün geçirebildiğin zaman, kendini yiğit bir insan sayabilirsin.

Cesare Pavese

Bazı şeyleri bir çırpıda silemezsen çırpınarak silersin.

İlhan Berk

Nef'î

Belâ budur ki alıştı belâlarınla gönül
Gamın da gelse dile bâis-i meserret olur

Vincent van Gogh

Herkesin kendi rüzgârıyla üşüdüğü bu yerde
Yalnızlığa çarpa çarpa tarazlandı bedenim

Şükrü Erbaş

Chris O’Leary, Mısır Tarlaları

Evrenin başka yerlerinde de zeki canlıların var olduğunun en kesin kanıtı, şimdiye dek bizimle hiç irtibata geçmeye çalışmamış olmalarıdır.

Bill Watterson

Jeremy Irons

Boş boş konuşmaktan sürekli sorunlarımızdan söz etmekten, insanların dedikodusunu yapmaktan sıkılıyorum. Hayatın anlamı, varlığımız, sonsuzluk üzerine konuşacak kimseyi bulamıyorum. Bu yüzden topluluklara karışmaktan kaçınıyorum. Çağrıldığım birçok yere gitmek istemememin sebebi bu.

 Mustafa Ulusoy

Bazen etrafımızda o kadar esrarlı bir hadise olur ki ince teferruatına kadar bunu sezeriz, fakat hiçbir şey idrak etmeyiz; ruhumuzun içinde ikinci bir ruh her şeyi anlar, fakat bize anlatmaz, böyle korkunç işaretlerle bizi muammanın derinliklerine atar ve boğar.

Peyami Safa

Ben geçmişimi nerede saklayacağım? Geçmişinizi cebinizde saklayamazsınız. Onu koyacak bir evimiz olmalı. Gövdemden başka şeyim yok. Yapayalnız bir adam, yalnız gövdesiyle hatıraları durdurup saklayamaz. Hatıralar üzerinden geçip gider onun.

Jean-Paul Sartre

Tam olarak kendime acıma duygusu değildi hissettiğim,bu da vardı ama daha çok bir tür kabuğa çekilmişlik duygusu yaşıyordum,o kadar derinlere çekilmiştim ki benim dışımdaki her şey kalın,cam bir panonun arkasında gibiydi.

Ian McEwan,Sonsuz Aşk

Hayattan aldığımız her zevki muadil bir ıstırapla ödediğimizi bildiğim için, hiçbir şeyden yüzde yüz saadet ümit etmiyor ve yüzde yüz felaketten korkmuyordum. Bunun ikisi de imkansızdır. Çünkü ruhi varlığımız hazla kederin muvazenesine istinat eder, işte en büyük adalet ve müsavat! İnsan, çektiği ıstırap nispetinde zevk duyar: Ne kadar acıkırsa yemekten, ne kadar yorulursa dinlenmekten, ne kadar ararsa bulmaktan o derece zevk alır.

Peyami Safa

Seyahatname: Aziz Mikael Kapısı , Bratislava

Slovakya'nın başkenti Bratislava'da bulunan ve 1300 yılında inşa edilen kapı, orta çağda şehre giriş ve çıkışın dört yolundan biriydi. Bu kapı, dördünden en küçüğü idi, çoğunlukla balıkçıların giriş çıkışı için kullanılırdı. Kulenin tepesinde başmelek Mikael'in Canavar'ı öldürüşü tasvir edilir. 

Ne aradıysam zıddını buldum, doğruyu aradım yanlışı buldum, dostumu aradım düşmanımı buldum, aramayı bıraktığımda ise doğruların ve yanlışların ötesinde renklerin zıtlığında resmin bütününü gördüm. Ne doğru vardı, ne yanlış, ne kötü vardı, ne iyi, her şey olması gerektiği gibi. Her şey olduğu gibi

Virgina Woolf

Santorini

Olgunluk ve tatminin büsbütün ayrı, uzak yollar olmadığını geç anladım.
Mutluluktan kaçmak, iyi olmayı zorlaştırıyordu.
Doyumdan nasipsiz kimse, olgunluğa varamıyordu.
Hiç mutlu olmadığı halde hep iyi olan insanlar; umulmadık bir anda eşi dostu kılıçtan geçirmeye, kuşbaşı yapıp buzluğa kaldırmaya namzettirler.
Sanırım olgunluk ve mutluluk dengesini sanat sayesinde kurabiliyoruz.
Zira resmin, müziğin, edebiyatın… bize ulaştırdığı hislerde, dünyevi ve uhrevi nitelikler buluşuyor.

Murat Menteş

Uğraştığı işle, çıktığı gezilerle, oturduğu insanlarla, gittiği kahvelerle, aradığı arkadaşlarıyla ya da herhangi bir hareketliliğiyle yaşayan bir insan değilsin. 

Tersine, her davranışında gene kendini yaşıyorsun, bir yolculuğa çıkmak için de bu nedenle karar veremiyorsun. Nasılsa her gittiğin yerde kendinsin.

Yaşamın Ucuna Yolculuk, Tezer özlü

Portekiz

Fassbender

Kurt Kanunu

Yakından bilmeyince aldanırsın... Aldanmak istersen, bildiğini bilmezden gelirsin!

Kemal Tahir

Bazen sadece yorgun oluyor insan
Ne küs ne yalnız ne de âşık

Arzu Eşbah

All Arts İstanbul Sanat Fuarı

Türk ve Osmanlı geleneksel sanatlarından, antikaya, modern sanata sanatseverlere geniş bir yelpaze sunan All Arts Istanbul sanat fuarı 17 Nisan Çarşamba akşamı açıldı. 260 sanatçı ve 880 sanat eserini bir arada sunan fuar, sanat dünyasında geçmiş ve güncel, geleneksel ve modern tüm üretimi kavrayarak; klasik Türk sanatları, antika, modern sanat örnekleri ile İstanbul’un ve bölgenin sanat hayatına farklı bir boyut getirmeyi amaçlıyor. 

Sultan Abdülaziz'in Fermanı:

Kafka

Koskoca okyanusların dibindeki bir avuç toprak o baskıya nasıl dayanıyorsa sen de öyle dayanmalısın Milena.

Az

Bu hayatta kimseye hiçbir şeyi tam olarak anlatamayacağını anlamıştı. Biri için ölüm kalım meselesi olan,diğerinin gözünde toz kadardı.

Hakan Günday

Paul Sérusier, 1891

Ruhi Mücerret

Mutsuz çoğunluk,cep telefonlarından sızan radyasyonla beyin tümörlerini emziriyor

Murat Menteş

Dizlerimizi kırıp kaderin karşısına oturduk,
Ne diyecek merakla bekliyoruz.

İbrahim Tenekeci

Nostalji

İran Şahı Pehlevi'nin İlk Eşi Fevziye
(D.1921)

Eşiktekiler

Toplum sizi yalnızca bir iş koparma ve bu işe kuduz köpek gibi sarılma yeteneğinize göre değerlendiriyordu. Aksi takdirde cılız bir budaladan, zavallı bir soysuzdan, bir tür deliden başka bir şey değildiniz.
Philippe Djian

Bir Yol

Bir insan yüzünün en mânalı bir âlem olduğunu, ben o geceye kadar anlayamamıştım. Hayat dediğimiz o girift oyunun, aktörlerini bu kadar kuvvetle benimseyeceğini, onların her hâl ve tavrına kendi akışının damgasını bu kadar kuvvetle vuracağını hiç düşünmemiştim. Yüz buruşuğunun, göz altındaki herhangi bir çizginin, dudak kenarındaki bir kıvrımın, ne bileyim, konuşmadan evvelki bir saniyelik bir tereddüdün, küçük bir el işaretinin, mânasız ve ehemmiyetsiz bir bakışın, bir gülüşün, bir omuz düşüklüğünün bütün bir ömrü en ince, en karışık, en nüfuz edilmez taraflarından anlatacak birer emare, birer işaret olduğunu hiç düşündünüz mü?
Ahmet Hamdi Tanpınar

Konuşmuyorlardı. Her zaman gördükleri şeyleri birlikte bir daha görmekten usul bir tat duyarak, ağır adımlarla yürüyorlardı.

Tomris Uyar

İklimler

Çok güzel anlar hüzünlüdür her zaman. Geçici olduklarını duyar insan, durdurmak ister, bir şey gelmez elinden.

André Maurois

Frits Thaulow , Su Değirmeni-1892.

БРАНКО ЦРВЕНКОВСКИ

Yalnızın eşyaları, yalnızı döver.

Metin Üstündağ

Sarhoşken söylenen her söz, ayıkken düşünülmüştür.

Flaman Atasözü

William Merritt Chase 1887

Kaçmak , ayrılmaktır sandım ..

Murathan Mungan

Ömrüm
Ah benim ördükçe sökülen
Yakasız kolsuz hırkam…

Şükrü Erbaş

Ben , birlikte kıyıya sürüklediğimiz kayıktan ,
saflığımı ve sabrımı aldım tek .
Kalanları kumsala göm sen de ..

Birhan Keskin

Huzur denilen o şeyin her santimine ihtiyacım var bu aralar. Bana biraz bahar gerekiyor. Çok üşüdüm .

Maksim Gorki

Bu, dünyadaki en tehlikeli hayvandır. Her yıl MİLYONLARCA ölüme sebebiyet vermektedir. Hemen yanıbaşında ise büyük beyaz bir köpekbalığı barışçıl bir şekilde yüzmektedir.

Lionel Bulmer 1954

Bazı insanların normal olabilmek için olağanüstü bir enerji sarfettiklerini kimse bilmez.

Albert Camus

Keşke gölgesine razı bir fesleğen olaydım.

Didem Madak

Kinyas ve Kayra

Ruhumdaki düğümler fazlasıyla sıkı. Kimsenin onları çözecek kadar tırnakları yok. Bense çoktan vazgeçtim tırnaklarımı uzatmaktan. Kendimi bilmeyi bıraktım. Ölümü bilmek ve anlayabilmek bile daha kolay. Yanıtı olmayan bir soru olarak geldim dünyaya. Ve sorusu olmayan bir yanıt gibi de gidiyorum.

Hakan Günday

Kimsenin öldüğü yok, yaşadığı da.
Herkes biraz var o kadar.

Edip Cansever

Seyahatname: Maraş-Kıbrıs

Maraş, orijinal adıyla “Varoşa” ,1974 Barış Harekatından önce Akdeniz’in en hareketli Turizm merkezlerinden birisiydi ve uzun bir sahil şeridi boyunca sıralanmış 90′dan fazla otel, bir çok tatil köyü, restaurant, müze, casino gibi turistik tesislerle dolup taşan hafta sonlarında yürümekte güçlük çekilecek kadar kalabalıklaşan bir tatil beldesiydi. Milyonerler ve Brigitte Bardot , Elizabeth Taylor gibi yıldızların uğrak yeriydi. 1974 harekatının ardından Türklerin eline geçen bu şehir sivil yerleşime açılmadı ve şu anda terkedilmiş büyük bir hayalet şehir görüntüsündedir. Evlerde hala eşya ve kıyafetler bulunmakta, bazılarında akşam yemeği için hazırlanmış sofralar beklemektedir. Bütün şehir zamanda donmuş gibidir.

Deli Kadın Hikayeleri

Hani derler ya insan ölürken hayatı bir film şeridi gibi gözlerinin önünden geçermiş, yok çocuğum, yalan. Ben ölüyorum ve hayatım bir film şeridi gibi gözlerimin önünden falan geçmeyecek. Hissediyorum. Ben unutmak istiyorum doktorcuğum. Eskiden olan her şeyi unutmak. İnsan ölürken geçmişi hatırlarsa çok üzülür değil mi? İnsan ölürken kendi kendini niye üzsün ki?

Mine Söğüt

Mariann Johansen-Ellis

Ne bir rotam, ne kalıbım, ne de adım kalmıştı artık. Bildiğim, öğrendiğim hiçbir şeyden emin değildim. Ağzımı araladığımda, dudaklarım yuvarlaklaşıp bir balık misali ağır ağır açılıp kapanıyor, beynimde cümle fikrimi felç eden sıcak, koyu sıvılar dolaşıyordu. Oysa yaşlandıkça, en azından birkaç şeyden emin olması gerekmez miydi insanın?

Murat Uyurkulak

şimdi yalnızca can sıkıntısı
her
yer:
gece yarısı.

Birhan Keskin

Kırılmış bir bardaktan etrafa saçılmış cam parçasıysam eğer; üstüme basmaya çalışanların ayağını kanatmak zorundayım…

Murathan Mungan

Başıma buyrukluğuma hayranım. Sayısız görüntülerden, sayısız uykusuz gecelerden, sayısız güneş ışınlarından, sayısız tren, otobüs, uçak ve gemi yolculuklarından, yürüyüşlerden artakalan tek olgum.

Tezer Özlü

Yeniden yatağa girip örtüyü tepeme kadar çektim. Ama bu bile ışığı tam önlemeyince başımı yastığın altındaki karanlığa gömüp gece olduğunu farz ettim. Kalkacaktım da ne olacaktı sanki. Olmasını beklediğim hiçbir şey yoktu.

Sylvia Plath

Christian Schloe

Bütün deliler, bütün serseriler, bütün caniler bir zamanlar çocuktular; senin gibi oynamışlardı, gelecekte onları güzel bir şeyin beklediğine inanmışlardı. Daha hepimiz üç yaşındayken, yedi yaşındayken, başımıza daha hiçbir şey gelmemişken, her şey sinirlerimizde ve kalplerimizde uyurken.

Pavese

Ben suyun bir dakika durduğu
durunca boğulduğu bir yerdeyim.

Edip Cansever

Hans Adolf Bühler - 1940

Heimkehr

Uyuyan Adam

Mutsuzluk üzerine atılmadı, üstüne çullanmadı; yavaşça sızdı, neredeyse tatlılıkla sokuldu.

Georges Perec

Cem Mumcu

Her Yerde Kendin Varsın

Hayat sana ne gönderiyor farkettin mi? Sen orada olduğun için, orada olmayı seçtiğin için, orada olmayı göze aldığın için sana ne gönderiyor biliyor musun? Fark ettin mi? Sıradan gibi gördüğün şu sokakta ne çok şey var. Ne çok olasılık, ne çok bilinecek yeni şey ve ne çok dokunacak, ellenecek, okşanacak, öpülecek şey.

Görmediklerin, fark etmediklerin, bakmadıkların… Ve nedense kaçtıkların. Neden kaçtığını bilmeksizin. Kaçsan bile içinde bir başka bilginin saklı olduğu şey ne ki? Kaçmayı yeğlesen bile, niye kaçıyor olduğunu düşünmen için bir fırsatı sana sunan o şeyi kaçırmasan mı acaba?

Şu beş dakikalık yürüyüşle geçtiğin yolda neler var? Ağaçlar. Sanırım görmeden geçtin. Sana birşeyler söylüyor olabilirler mi? Yeni bir ayakkabı almak da var. Ve o ayakkabıyla gidilecek henüz bilmediğin geleceğin. Eğilerek yürürsen böcekler var. Böceklerde koca bir hayat, acaip renkler, senin bilmediğin belki binlerce yeni bilgi ve hikâye. Korkuyorsan böceklerden, senin korkun da var. Belki tüm yaşamını ve ölümü nasıl karşılayacağını o korkuda görebilirsin. Eğilirsen belki de görmeye başlarsın.

Kızlar mı var yolda? Erkekler? Çocuklar? Kızlara bakışında senin aşktan ne anladığın da var belki. Neye, neresine, nasıl bakıyorsun? Ürkekliğini mi gördün kızda? Tatminsizliğini mi? Umutlarını mı? Sadakatsizliğini mi yoksa? Adımlarını sana göre iyice yavaş atan şu yaşlı adamda neler var? Adam senin geleceğine bakman için bir ayna olmasın? Onun gibi nobran ve mutsuz mu olacaksın yaşlanınca? Yoksa karşı kaldırımdaki nur yüzlü olan gibi mi karşılayacaksın hayatının sonunu? İyi yaşamış biri gibi mi bakacaksın etrafa, yoksa eksik kalmış biri gibi mi? Belki kafanı kaldırıp binalara, yanan ışıklara bakabilirsin. Onları kimlerin ne zaman inşa ettiğini düşünebilirsin bugün de. Hastaneden eve dönen bir anne ve kucağında bir bebeği görürsün belki. Annenin yüzündeki sevinci mi görüyorsun yoksa mutsuz bir evliliği sonlandırmasını zorlaştıracak bir suçluluğun kilidi gibi mi taşıyor bebeğini kucağında? Yoksa sen de mi istemediğin bir ilişkinin içinden sırf suçlu hissetmek korkusuyla çıkamıyor musun? Yoksa birden fazla yaşamın olduğunu mu düşlüyorsun saçma biçimde?

Kimler yaşadı orada, o binada. Kimler sevişti, kimler terk edildi, kimler, kocası üzerinde bir makasla yatakta uzanırken, onunla son bir gece geçirdi? Ve o geceyi yapamadıklarının pişmanlığıyla, binlerce ‘keşke’ ile acıyla, hüzünle boyadı. Aynı makasla çocuğuna önlük diktiği günü hatırladı.

Arabalara bak. Kimlerin onlar? Hangisi hırsla alınmış, hangisi rızık peşinde kullanılıyor, hangisi sahibinin cinsellliğinin bir uzantısı gibi görünüyor. Senin de bir araban var mı? Neden aldın, ne için kullanıyorsun düşün biraz.

Eğer bugün, bu yolda birinin iyiliğine vesile olmak için yürüyorsan, gerçekten isteğin buysa, seni temin ederim onunla karşılacaksın. O ihtiyaç sahibi olan biri, bir hasta, karşıdan karşıya geçmekte zorlanan bir özürlü, yaralı bir köpek veya aç bir kedi olabilir. Bunu gerçekten diliyorsan mutlaka göreceksin onu. Ya da hiç böyle bir dileğin olmadıysa “neden olmadı?” diye düşünmene yol açacak bir başka görüntüyle karşılaşmayı dile.

O kısacık yolda ayakkabılar, mücevherler, duvarlar, afişler de var. Neden iyi ilişkiler kuramadığını, neden kendini yalnız hissettiğini bile bulabilirsin orada. Asfalttaki bir çatlaktan sana beş yaşındaki bir hatıran bakıyor olabilir. Ve o hatırada hangi korkunun saklı olduğu da.

Neye niyetli olduğunu bir düşün. Birçok şey isteyebilirsin, istemelisin de. Ama en temel arzun ne? Bu caddede bu sokakta o arzuna dair ne var? Yaşın kaç? Neden yaşıyorsun? Ne için yaşıyorsun? Aslında nasıl biri olmak istiyorsun? İsteklerin asıl arzuna ne kadar hizmet ediyor?

Her yerde kendin varsın. Baksana. Görsene. Düşünsene, hissetsene… Canının yanmasına izin versene. Ne iyi gelir sana!

Vincent van Gogh

Çok sevdiğin ama geri döndüremeyeceğin kişilerin en kötü yanı; onları her hatırladığında seni tekrar tekrar terk etmeleridir.

Lev Tolstoy

Ricki Soma, 1946

Üniversite tahsili insanı sonsuza dek mahvedebilirdi. Kitaplar yumuşatıyordu insanı. Kitabını bırakıp sokağa çıktığında, kitapların sana söz etmedikleri şeyler bilmek zorundaydın..

Charles Bukowski

Sokak insan dolup taşsa, kendi beklediği gelmedikçe onun gözünde bomboştu.

Pearl S.Buck

İnsan (henüz) anılır bir şey değilken  üzerinden uzunca bir zaman geçti.

Dehr-76/1

Dücane Cündioglu

Varlığımı hissetmek isteyince boyumdan büyük lâflar ederim. Karar alırım meselâ. Yapacağım derim. Yapmayacağım derim.

T. Dylan Moore

Acâibü'l Mahlûkat ve Garâibü'l Mevcûdat

Fizik, astronomi, coğrafya, botanik, tıp, zooloji gibi bilim dallarıyla ilgilenmiş Zekeriya bin Mahmud el Kazvini’nin 13. yüzyıla ait Arapça eseri ‘Acaibü’l Mahlûkat ve Garaibü’l Mevcûdat Ortaçağ İslam dünyasının en önemli doğal tarih metinlerini barındırır. Allah’ın adıyla ve duayla açılan, iki bölümden ve alt başlıklardan oluşan yazma İran’da ve Osmanlı’da çok sevilip Farsçaya ve Türkçeye çevrilir. İlk bölümde acâyip, mahlûkat ve garip kelimelerinin anlamlarından, İslam, Roma ve İran takvimlerinden, evrende yaratılmış canlı cansız varlıklardan, Müslümanların astronomik bilgilerinden, gezegenlerden, yıldızlardan, meleklerden bahsedilir. Evrenin eşsiz güzellikleri ve gök cisimlerinin insan hayatı üzerindeki etkileri vurgulanır. Diğer bölümde ateş, hava, su, toprak gibi elementler, denizler, yeryüzünde denge sağlayan dağlar, adalar, şehir ve kasabalar vb. coğrafi bölgeler, jeolojik oluşumlar; bitkiler, ağaçlar, suda ve karada yaşayan hayvanlar, insanlar, mitolojik yaratıklar, cinler, devler yanı sıra dünyanın tuhaflıkları anlatılır.